Perpetua
„Saviour
to None”
Bleeding Art Collective 2026
Ta Perpetua jest ze Szkocji i gra
nowoczesną muzykę, na którą być może skuszą się jacyś czytelnicy tego bloga.
Właśnie wydali nową epkę, która zawiera cztery utwory, utrzymane w stylu
Pantera, Decapitated oraz Lamb of God, czyli metal nośny, pełen groove’u i
wpadających w ucho refrenów. Coś dla współczesnej młodzieży w czapkach z
daszkiem i deskorolką pod pachą. Jeśli lubią, to niech sobie słuchają. Szkoci
potrafią przypierdolić, mocnym i bujającym riffem jaki i dojebać do gleby
rytmicznym palm mutingiem. Perpetua umie również w techniczne wygibasy,
serwując sporo wirtuozerskich solówek jak i karkołomnego, połamanego
kostkowania, które często układa się w agresywne i mocno odjechane nuty,
przypominające odpalanie Katiuszy. Zbliża to w tych momentach muzę tego
kwintetu do industrialnego rzępolenia, ale głównym trzonem pozostaje mieszanka
thrash, hard core i trochę death metalu, do czego Perpetua dokłada odrobinę nu
metalowych zabiegów w postaci melodyjniejszych fragmentów oraz harmonijnego
śpiewania czystym głosem. To nic undergroundowego ani ciężkiego, ani
szatańskiego, tylko po prostu współczesne, telewizyjne i radiowe granie dla alternatywnej
młodzieży, które nie jest pozbawione mocy i podoba się pewnej grupie fanów
mocniejszych brzmień. Nie dla mnie, ale soczysta barwa gitar, mięsista sekcja
rytmiczna wraz z gardłowymi wokalizami z pewnością porwie do młyna niejednego
młokosa. Tylko nie róbcie tego z kumplami w domu, bo rozpierducha będzie, a
później szlaban u starych.
shub niggurath
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz