Scrum
„Rozkwit
w rozkładzie”
Mara Productions 2026
Scrum to nowy zespół ze Śląska,
który wysmażył debiutancką płytę, obdarzoną świetną okładką i tutaj wielkie
brawa dla pomysłodawcy. Oklaski należą się również za muzykę, bo Hanysy nieźle
grają, co słychać w tutejszych, ośmiu numerach, do których wprowadza idealnie
dobrane intro. W ogóle w kompozycjach tego kwintetu wszystko się doskonale
zgadza. To poczerniony doom metal, który gniecie artystycznie, buja wzorowo, a
i paroma ociężałymi galopadami potratuje. Kilka solówek usłyszeć pozwala i
nastrojowymi zagrywkami pokołysze. Scrum pogrywa w tradycyjny sposób, ale
potrafi także progresywnością na podobę Tool zadziwić oraz czasami mechaniczną
jednostajnością jak Siekiera zaskoczyć. Panowie grają ciężko i głównie po woli,
ale za to niezwykle nośnie, ponieważ kawałki na „Rozkwicie w rozkładzie”
wkręcają się bez problemu, wciągając do swego, pogrążonego w zgniliźnie świata.
Jednakże nie tylko w riffach tą dekompozycję słychać, bo to, co dobiega do uszu
z tekstów, to także przepyszne, choć zbutwiałe słowa, które również perfekcyjnie
wpisują się black-doom metal od tej piątki Ślązaków, a wokalne starania Piotra
Frosztęgi robią w budowaniu klimatu tutejszych aranżacji niemałą robotę. Dobrą
pracę w tej kwestii wykonuje również bassman, bo barwa jak i linie wiosła
niskotonowego w punkt dociążają kostkowanie gitar i windują mrok tego materiału
dość wysoko. Słuchając „Rozkwitu w rozkładzie” nie mogę ustrzec się przed
skojarzeniami z MAG, lecz u Torunian jest bardziej mistycznie i parę rzeczy
pozostawiają oni do interpretacji. Scrum zaś w swych działaniach jest
bezpośredni i uderza swoją muzą bez ogródek. Pierwsza, długogrająca propozycja
od tej brygady jest dobrze napisanym albumem black-doom metalowym, który niesie
ze sobą posępną atmosferę, ubraną w gęste i mocne nuty, przeplatane ze
spokojniejszymi, refleksyjnymi momentami. Tak jak te pierwsze sypią czarną
magią, tak te drugie nie pozostawiają złudzeń, co do braku nadziei dla tego łez
padołu. Udany debiut. Sprawdźcie, gdyż warto.
shub niggurath
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz