The
Berzerker
„The
Reawakening” (re-issue)
Apocalyptic Witchcraft 2026
To kapela niemłoda, bo powstała w
1995 na Australijskiej ziemi, ale według internetów jest cały czas aktywna,
choć od 2010 roku nic od nich się nie ukazało. Kiedyś nagrywali dla Earache
Records, ale ten album nagrali pod własnym szyldem, uwalniając się (podobno)
tym samym od nakładanych na nich ograniczeń przez brytyjski label. Stara brygada,
więc wszyscy kumają, że panowie napierdalają deta-grajnda o mechanicznym
sznycie, ale na tej płycie dołożyli do swoje rzezi trochę więcej elektroniki
jak zwykle. Wykreowali dzięki temu kawał szalonej i brutalnej muzy, która
poprzez wyraźną obecność „programistyki” zyskała nowe oblicze. Zrzuciwszy z
niego death-grindowy makijaż, swą ohydną gębę zakryła industrialną maską, co
pozwoliło osiągnąć niekonwencjonalne brzmienie, które wraz z wariackimi i
brutalnymi riffami robi niemały bajzel w głowie. Ta mieszanka wolnych,
wgniatających w glebę akordów i hiperkinetycznych riffów, utrzymanych w
zautomatyzowanej stylistyce z dodatkiem techno w stylu hardcore, uskutecznia
sieczkę jakich mało, gotując mózg na twardo. Death metalowe mielenie w
drastycznych tonach, zblendowane z grindowymi ekstremalizmami, które poddane
zostały obróbce maszynowej i cyfrowej, tworzą smoothie o żelaznym posmaku,
który przełamy został plastikowymi akcentami. Efekt… piorunujący i niezwykle
przyciągający, bo cóż złego jest w rzeźni, oczywiście pod warunkiem, że nie
jest „Rzeźnią numer pięć”. Ostre i gęste gitary, perka z popierdolonymi
werblami, dudniący bas i chore wokalizy, którym wtórują głosy z sampli. Do tego
klimat perwersyjnej imprezy techno i gotowe. Młotki w czaszcei spirale w
oczach, „Las Vegas Parano” w krwistej wersji. Polecam, bo nie chcę sam w tym
kraju popaść w obłęd, chociaż o to chyba i bez The Berzerker nietrudno.
shub niggurath
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz