Assumption
„Paradox
of the Arrow”
20 Buck Spin 2026
Minęły cztery lata, no i jest…
czwarta płyta od włoskiego Assumption. Sześć numerów, które są kontynuacją
mozolnego grania sycylijczyków, czyli kolejne kilkanaście minut spędzone na
słuchaniu death-doom metalu. Nie będzie to zmarnowany czas, bo kwartet ten
doskonale sobie radzi z tematem i zapodaje swoją ciężką muzę z gracją. Jeśli
oczywiście można tak określić wylewanie ołowiu przez blisko trzy kwadranse.
Niemniej jednak Włosi potrafią przyciągnąć do swoich ciężkich rytmów.Jak i
poprzednio, tak i na „Paradox of the Arrow” robią to bez trudu, zalewając nas
gęstymi riffami o mocno doomowym charakterze, ponieważ to powolne mielenie
niesie ze sobą niepokojącą atmosferę. Okresowo zwalnia do granic absurdu,
zamieniając się w funeralne tony. Dźwięki wiszą wtedy w przestrzeni bądź wiją
się jak węże, roztaczając dysonansowe lub rozwleczone nuty, niemalże
zatrzymując czas i wpędzając słuchacza w stupor. Gdy mają już dość tego
swoistego stanu nieważkości, przyspieszają do ociężałego kłusu, rozpędzając się
momentami w szalone blasty, rodem z rasowego death metalu na podobę chociażby
takich kapel jak Incantation. Na stylistyczną nudę nie ma u Assumption miejsca,
bo panowie lubią się pobawić także nowoczesnymi zabawkami i rozwiązaniami,
uzupełniając swoje kompozycje o ambientowe wstawki. Na tym nie poprzestają,
dokładając do swojego osowiałego i tego nieco brutalniejszego kostkowania,
psychodelicznych i nieoczywistych akordów, które objawiają się w formie
wysokotonowych zagrywek bądź wibrujących, ornamentalnych wtrętów,
funkcjonujących pośród głównych, sękatych tekstur. Świetnie się tego słucha,
unosząc się na powierzchni muzyki Włochów, ponieważ wyporność ma dość dużą.
Bardzo dobry death-doom metal, monumentalny i zaskakujący, którego polecić
trzeba.
shub niggurath
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz