- FOR ENGLISH SCROLL DOWN -
Umus
„Voidlit”
Ksenza Rec/ Aesthetic Death 2026
O Umus w sumie wiadomo niewiele. To nowy twór na
metalowej mapie, ale nawet wydawca podaje na jego temat lakoniczne informacje.
Biorąc jednak pod uwagę, że Ksenza Records to label z Syberii, strzelam, że zespół, przynajmniej częściowo, pochodzi zza naszej wschodniej granicy.
Mniejsza jednak o domysły, zajmijmy się muzyką. Tu już domniemywań żadnych nie
ma. „Voidlit” to pięć długich funeral doomowych walców. Nie jest to jednak
funeral doom jeden z wielu. Przede wszystkim, a co u mnie od razu włączyło
czerwoną lapmkę, Umus traktuje muzykę trochę na podobieństwo Esoteric. I od
razu zaznaczam, żeby potem ktoś nie płakał, że wprowadziłem w błąd, nie znaczy
to w najmniejszym stopniu, że Brytoli kopiują, czy starają się naśladować.
Zresztą, nawet gdyby chcieli, to… wielu próbowało. Chodzi mi bardziej o to, że
w odróżnieniu od przeciętnego funeral doomowego aktu, Umus nie wałkują w kółko
jednego motywu w nieskończoność. Nie zapętlają, nie przedłużają dla zasady. Ich
kompozycje ciągle się rozwijają, prą do przodu. Muzycy co chwilę oferują nam
coś innego, przeplatając nastrojowe, chwilami nawet akustyczne momenty
wulkanami ciężaru. Oczywiście, mamy tutaj potężne akordy, zazwyczaj utrzymane w
bardzo niespiesznym tempie. Mamy też perkusistę – śpiocha, co to uderza w swój
instrument jakby się dopiero obudził. To klasyka. Poza sprawami oczywistymi
mamy też bardzo umiejętnie stosowane efekty, melodie przewijające się w tle,
pojawiające się znikąd dodatkowe instrumenty, majaczące linie gitar… I właśnie
tu skojarzenia z Esoteric są jak najbardziej na miejscu. Ponadto… wokale.
Niezwykle głębokie, z nałożonym efektem, wybrzmiewające równie potężnie co sama
muzyka, i podobnie jak ona ewoluujące w trakcie utworów, zmieniające barwę, czy
nawet styl ekspresji, od growla po śpiew. Trochę to wszystko toczy się na
zasadzie napływających po sobie fal, tych burzowych, niszczących wszystko na
swojej drodze, po wyciszacze, dające chwilę na skupienie, zadumę, zagłębienie w
samym sobie. Jednocześnie daleki jestem tutaj od użycia przymiotnika
„schematyczne”, bo z typowego schematu zespół bardzo zgrabnie się wymyka,
tworząc opowieści na swój własny sposób. Nie trzymający się sztywno gatunkowych
standardów, a nawet jeśli, to zdecydowanie je rozwijając. Bo z drugiej strony
żadnej awangardy na tej płycie nie znajdziemy. Znajdziemy za to zamkniętego w
sześćdziesięciu minutach kolosa o twarzy widocznej na okładce. Moim zdaniem
niezwykle udanie odzwierciedla ona zawartość „Voidlit”. Na koniec dodam jeszcze
jedno zdanie, znów porównując muzykę tego trio do Esoteric. Z każdym kolejnym
odsłuchem ta muzyka wsiąka w nas coraz bardziej, coraz bardziej uzależnia i
zniewala. Myślę, że to jedno z najlepszych wydawnictw Aesthetic Death od dobrych
kilku lat, nawet, a może zwłaszcza, biorąc pod uwagę, iż profil tego labelu
bardzo mocno mi podchodzi. Sprawdzajcie koniecznie!
-
jesusatan
Umus
“Voidlit”
Ksenza Rec/
Aesthetic Death 2026
Not much is
actually known about Umus. It’s a new entity on the metal scene, but even the
label provides only sparse information about it. However, considering that
Ksenza Records is a label from Siberia, I’d guess that this musical project, at
least in part, hails from beyond our eastern border. But enough with the
speculation. Let’s focus on the music. Here, there’s no room for guesswork.
“Voidlit” consists of five long funeral doom tracks. However, this isn’t just
another run-of-the-mill funeral doom album. First and foremost, and this is
what immediately set off a red flag for me, Umus approaches their music
somewhat in the vein of Esoteric. And let me make this clear right away so no
one complains later that I misled them: this doesn’t in the slightest mean that
the guys are copying or trying to imitate the Brits. Besides, even if they
wanted to… you know, many have tried. What I mean is that, unlike the average
funeral doom band, Umus doesn’t endlessly rehash a single motif. They don’t
loop harmonies or drag them out just for the sake of it. Their compositions are
constant evolution, pushing forward. The musicians offer us something different
every so often, interweaving atmospheric, and at times even acoustic moments,
with eruptions of heaviness. Of course, there are powerful chords here, usually
played at a very unhurried pace. There’s also a sleepyhead drummer, who hits
his instrument as if he’s just woken up. It’s a classic. Beyond the obvious
elements, there are also very skillfully applied effects, melodies weaving
through the background, additional instruments appearing out of nowhere, and
haunting guitar lines. And this is precisely where the associations with Esoteric
are most apt. Moreover, the vocals. Incredibly deep, with a slight effect
layered over them, resonating just as powerfully as the music itself, and, like
the music, evolving throughout the tracks, changing in timbre or even style of
expression, from growls to singing. It all unfolds somewhat like waves rolling
in one after another, first stormy ones, that destroy everything in their path,
followed by calmer ones that offer a moment for focus, reflection, and
introspection. At the same time, I’m far from using the adjective “schematic”
here, because the band very skillfully breaks free from typical formulas,
crafting stories in their own unique way. They don’t rigidly adhere to genre
standards, and even if they do, they definitely expand them. On the other hand,
you won’t find any avant-garde elements on this album. Instead, you’ll find a
colossus, whose face is visible on the cover, contained within sixty minutes of
sounds. In my opinion, the picture reflects the content of “Voidlit”
exceptionally well. Finally, I’ll add one more thought, once again comparing
this trio’s music to Esoteric. With every listen, this music sinks deeper and
deeper into you, becoming more and more addictive and captivating. I think this
is one of Aesthetic Death’s best releases in quite a few years, even, or
perhaps especially, considering that the label’s style really speaks to me. Be
sure to check it out!
- jesusatan
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz