- FOR ENGLISH SCROLL DOWN -
Worm Altar
“Pillars of Eternal Dusk”
Dawnbreed
Rec. / Gurgling Gore 2026
Komu gruzu, komu, bo idę do domu! Mi koniecznie, bo
takiego grania nigdy nie mam dość. Worm Altar to nowinka ze Stanów. Chłopaki
zawiązali się jakieś cztery lata wstecz, i, jak przykazania oldskulowego metalu
nakazują, zarejestrowali dotychczas dwie demówki oraz EP-kę. Za tak obraną
ścieżkę już mają u mnie ogromnego plusa. Nadszedł jednak czas na debiut w
pełnym wymiarze, za którego zyskują plusa jeszcze większego. Bo to naprawdę
konkretna pozycja. Na „Pillars of Eternal Dusk” składa się sześć kompozycji.
Utrzymanych w przeważającej większości w tempie średnim, z tendencją do
gwałtownych przyspieszeń, oraz następujących po nich silnych wyhamowań. Nie,
nie znaczy to bynajmniej, że schemat ten się regularnie powtarza, tylko że
muzycy nie trzymają się usilnie jednego tematu, ale umiejętnie nimi tasują.
Jeśli natomiast wyznaczyć tej płycie jakiś temat przewodni, to byłby nim
wszechogarniający, zalewający uszy szlam. Śmierdzący, gęsty, na potęgę
organiczny. Panowie nie bawią się w wynalazki. Ich nagrania oparte są na
klasyce deathmetalowej sztuki, zarówno tej najstarszej, jak i nieco bardziej
współczesnej. Można sobie zatem łączyć w myślach nazwy takie jak Funebrarum,
Temple Nightside, Winter czy nawet Bolt Thrower (ot tak, żeby każda nazwa była
z innego kontynentu). Co wyraźnie zespala te wszystkie inspiracje, to
niesamowity ciężar, doprawiony odpowiednio, niemal z aptekarską dokładnością, ołowianą,
acz gnilną melodią. Tutaj nie ma miejsca dla jakiejkolwiek formy życia. W
muzyce Amerykanów zamieszkała śmierć.
Nie taka w kapturze, z kosą, jaką znamy z obrazka, ale taka prawdziwie przerażająca,
sama w sobie majestatyczna, gaszącą światło. „Pillars of Eternal Dusk” to nieco
ponad pół godziny mozolnego wykopywania się z grobu, walki o oddech, w momencie
kiedy Worm Altar zasypują nas każdym riffem, czy też każdą łopatą wilgotnej
ziemi, z maniakalną skutecznością, nie dając żadnej szansy na przetrwanie.
Miażdży ten album swoją konsekwencją, bo nie ma na nim słabych punktów, miażdży
tonażem, miażdży brzmieniem… Nie potrafię wyjść z tej konfrontacji cało. Czuję
się rozłożony na łopatki. Fenomenalny debiut, który polecam każdemu maniakowi
gęstego rzeźbienia.
- jesusatan
Worm
Altar
“Pillars
of Eternal Dusk”
Dawnbreed
Rec. / Gurgling Gore 2026
Rubble death
metal anybody? I definitely want some, because I can never get enough of this
kind of music. Worm Altar is a new band from the States. The guys got together
about four years ago, and, as the commandments of old-school metal dictate,
they’ve recorded two demos and an EP so far. They already get a huge thumbs-up
from me for choosing this path. But now it’s time for their full-length debut,
for which they earn an even bigger thumbs-up. Because this is a truly strong
release. “Pillars of Eternal Dusk” consists of six tracks. Most of them are
mid-tempo, with a tendency toward sudden accelerations followed by sharp
decelerations. No, this doesn’t mean by any means that this pattern repeats
regularly. Rather, the musicians don’t rigidly stick to a single theme but
skillfully shuffle them around. If, however, one were to assign a central theme
to this album, it would be the all-encompassing, ear-flooding sludge. Stinking,
thick, and intensely organic. These guys aren’t into getting inventive. Their
recordings are rooted in the classics of death metal, both the oldest and the
slightly more contemporary. So you can mentally link names like Funebrarum,
Temple Nightside, Winter, or even Bolt Thrower (just so each name is from a
different continent). What clearly unites all these influences is an incredible
heaviness, seasoned just right, with almost pharmaceutical precision, with a
leaden yet putrid melody. There’s no room here for any form of life. Death has
taken up residence in the Americans’ music. Not the hooded, scythe-wielding death
we know from pictures, but a truly terrifying one, majestic in its own right,
extinguishing the light. “Pillars of Eternal Dusk” is just over half an hour of
laboriously digging out of a grave, struggling for breath, as Worm Altar bury
us with every riff, or every shovelful of damp earth, with maniacal efficiency,
leaving no chance of survival. This album crushes you with its consistency.
There are no weak points, it crushes you with its sheer weight, it crushes you
with its sound… I can’t emerge from this confrontation unscathed. I feel
completely knocked out. A fantastic debut that I recommend to every fan of
dense, swampy metal.
- jesusatan
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz