Recenzja Diabolus, Mecum Semperterne! „Diabolus, Mecum Semperterne!”

 

Diabolus, Mecum Semperterne!

„Diabolus, Mecum Semperterne!”

Terratur Possessions 2026

Diabolus, Mecum Semperterne!, to nowe wydarzenie na scenie Trondheim. Oczywiście, że ta grupa gra black metal. Nikogo również nie zdziwi, że składa się ona z dobrze znanych muzyków z tamtejszego podwórka, bo to normalna rzecz wśród tej bandy satanistów, gdyż bez przerwy przechodzą z jednej kapeli do drugiej, bądź zakładają kolejne, nowe projekty. Dwudziestego lutego pojawi się na sklepowych pułkach debiut Diabolus, Mecum Semperterne!, który zawierać będzie intro, outro, trzy interludia oraz cztery kawałki black metalu w ujęciu znanym z Nidaros. Może cztery numery to niedużo, ale ich słuszna długość powinna zamknąć potencjalnym malkontentom usta. Norwedzy po tym szyldem szyją dość natchnioną formę tego gatunku, ponieważ każdy utwór niesie ze sobą wiązankę tremolo i riffów, z których płyną podniosłe i tajemnicze melodie, podsycane przez sakralne syntezatory i chóralny śpiewy. Album ten jest niczym hołd złożony Szatanowi, bo z tutejszych średnich temp jak i agresywniejszych akordów, przechodzących okresowo w dzikie blasty, sączy się starożytny duch. Kompozycje przepełnione są magią, mrokiem i wręcz religijną atmosferą, która hipnotyzuje swym delikatnie odrealnionym charakterem i rytualną atmosferycznością. Na „Diabolus, Mecum Semperterne!” przeważają średnie tempa i jednostajność, co nie znaczy, że nie jest to intensywna muzyka, bowiem jej moc wypływa z deklaracji oddania się przez ten kwartet diabelskiej sztuce jak i samemu rogatemu, co wyraźnie słychać w podniosłym i przesiąkniętym satanizmem usposobieniu tego krążka. To wpędzający w trans materiał, w którym zaklęte są wszystkie wartości właściwe dla klasycznego black metalu z lat dziewięćdziesiątych. Odurza diaboliczną atmosferą i zadziwia czytelnością, intencji tej czwórki artystów. Black metal oparty na tradycyjnych wzorcach i wiadomej ideologii. Brzmi jak wyznanie wiary. Jeśli chcecie się przyłączyć do tego misterium, to bierzcie.

shub niggurath