Morrath
„Obscure Abominations”
Necroscope Blasphemia 2026
Od czasu wydania debiutanckiego krążka Morrath
minęły niemal trzy lata. Czas był zatem najwyższy, by przypomnieć o swoim
istnieniu, czyli dać wszystkim umówiony znak, sygnał. Takim jest nowa EP-ka
zespołu, sygnowana logiem Necroscope Blasphemia. Krótki to materiał, bowiem
trwający niewiele ponad kwadrans. Przynajmniej jeśli nie liczymy bonusów w
postaci utworów live (z zeszłorocznego splitu z Leprozorium), które są tu moim
zdaniem potrzebne jak świni siodło. U Morrath zasadniczo niewiele się zmieniło.
To znaczy, zmienił się wioślarz, ale muzycznie zespół cały czas obraca się w
klimatach amerykańskiego death metalu. I to z całym spektrum tegoż kontynentu.
Dla przykładu, na samym starcie „Gospel of Heretics” usłyszymy riff bardzo w
klimatach Death, z tego wcześniejszego okresu. „Human Eradication” przepleciony
jest akordem charakterystycznym dla Immolation, a kończy się, w bardzo
efektowny sposób, Azagthothową solówką. Zresztą Morbidów na tym EP-ku jest
chyba najwięcej, zwłaszcza takich z okresu „Covenant” i „Gateways to
Annihilation”. Wspomniane odskoki, podobnie jak Incantation’owy otwieracz w
„Blasphemy Reigns” (Widzicie? Nawet w tytułach pojawia się fascynacja sceną rzeczonego
kontynentu), podaję celowo, żeby nie było, że te nagrania to tylko i wyłącznie Morbid Angel wanna be. Choć,
szczerze mówiąc, czasem Morrath niebezpiecznie zbliżają się do cytatów
dosłownych z mistrzów gatunku, jak choćby we wspomnianym „Blasphemy Reigns”,
gdzie, w środkowej części można odnieść wrażenie, jakby słuchało się półcoveru
„Rapture”. No dobra, porównania i porównania, wytykanie palcem, ale nie zmienia
to faktu, że ten Morrathowy Morbid Angel jest naprawdę zajebisty. Tak jak
„Centuries of Blindness” napawał nadzieją, tak te trzy nowe numery
(przeplecione katedralnym instrumentalem) to jest naprawdę kosa! I mam cholerny
niedosyt, i chcę więcej, bo widać, że chłopaki rozwijają się w bardzo dobrym
kierunku. Bo gdy się gra tak cholernie dobry death metal, to naprawdę można
mieć w dupie oryginalność. Bardzo dobre są tutaj wokale, mocny growl bez
przesadnego kombinowania, do brzmienia zastrzeżeń też nie zgłaszam… Kurwa, nic
tylko słuchać. A że materiał to krótki, to zanim się obejrzycie, przeleci z
cztery razy, uwije sobie gniazdko w waszej korze mózgowej i za chuj go nie
wypędzicie. Bardzo dobra EP-ka, po której czekam na następny pełnowymiarowy
album jeszcze bardziej niż dotychczas.
-
jesusatan
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz