Disconnect
„Demo
2026”
Szpadel Rec. 2026
Kilka dni temu obwieszczono wszem i wobec, że
pochodzący z mojego miasta, dobrze zapowiadający się Büddah, po wydaniu jedynie
EP-ki i debiutanckiej płyty, zakończył działalność. A już miałem nadzieję, że
będę za jakiś czas dumny z ziomali. Głównodowodzący jest jednak najwyraźniej
człowiekiem, który nie odpuszcza, bo mam właśnie przed sobą demo kolejnego
projektu Jelenia (ja pierdolę, szczerze, żeby sobie wybrać taką ksywkę, to
trzeba być mocno odurzonym haha!), choć z kompletnie innej beczki. Materiał ten
jest krótki, prosty i treściwy. Przy czym słowo „prosty” jest w zasadzie jego
istotą. To czysto punkowe granie z lekko metalowym posmakiem. Kompletnie nieodkrywcze,
nie wychodzące poza ramy standardów, nie szukające nowych ścieżek. To takie
typowe, prymitywne napierdalanie na poziomie B klasy, gdzie kompozycje oparte
są na dosłownie dwóch / trzech akordach, z perkusją wystukującą głównie
d-beaty, banalnym przekazem słownym krzyczanym w niewysublimowany sposób. Nawet
jeśli panowie na chwilę zwalniają, to tylko po to, by za chwilę znów przejść w
ten klasyczny, irokezowy rytm, przy którym chce się skoczyć na parkiet i
potańcować, tudzież komuś „niechcący” zajebać z łokcia. Można powiedzieć, że w
podobny sposób gra milion kapel. Owszem, nie zaprzeczę. Ale jakoś zawsze, kiedy
chlapnę piwo, dwa, góra cztery, to taka muzyka sprawia mi w chuj radochy. A
Disconnect odgrzewają przypalonego sto razy kotleta w sposób, który sprawia, iż
smakuje on naprawdę przyzwoicie. Śpiewane, tudzież krzyczane, jest tu po
naszemu, nagrania brzmią poniekąd reh’owo (czyli tak, jak przykazania
nakazują), jak na pierwsze demo nic temu wydawnictwu zarzucić nie potrafię.
Pewnie, że do elity gatunku Bydgoszczanom sporo brakuje, ale i tak te osiem
minut to naprawdę solidny liść na twarz, pokazanie fvck’a modom, wydalenie
odustne zalegającej w bebechach żółci. Te pięć piosenek to, o czym mam nadzieję
przekonać się jak najszybciej, typowe rozpierdalatory na żywca. I to nie tylko
i wyłącznie dlatego, że na koncert zespołu przyszliby ludzie po lekkim
spożyciu. Lubię takie granie, bo lubię prostotę i młodzieńczy bunt. A tym
muzyka Disconnect jest przesiąknięta. Sprawdźcie sobie w wolnej chwili. Myślę,
że warto.
-
jesusatan
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz